Loading...

Overnachten in het goedkoopste hotel van Novi Sad (Servië)

Soms is het na een lange tijd in hostels te hebben geslapen heerlijk om even een kamer helemaal voor jezelf te hebben. In landen als Luxemburg, waar je voor een bed op een slaapzaal al 25 euro per nacht betaalt, is dat een luxe die ik me niet kan veroorloven. Maar in Oost-Europa is dit vaak goed betaalbaar. Vooral in de wat minder toeristische steden. In Novi Sad, de tweede stad van Servië, sliep ik in november 2019 twee nachten in een hotel voor slechts 11 euro per nacht! Je zou zeggen dat je voor die prijs niet veel goeds kan verwachten. Maar dat viel uiteindelijk reuze mee. Een interessante ervaring was het wel.

Het hotel bevond zich op een prima locatie. Aan de rand van het centrum en in een rustige buurt. Toen ik naar binnenliep werd ik vriendelijk begroet door de eigenaar van het hotel, Dimitri. En door een jongedame, waarvan ik de naam ben vergeten. Ze spraken beide redelijk goed Engels. Ondanks dat ik online had geboekt moesten ze nog even overleggen welke kamer ik zou krijgen; ‘We want to give you our best room available‘.

Uiteindelijk werd ik naar een kamer begeleid. Daar vroeg Dimitri of hij even naar mijn Booking.com reservering mocht kijken. Ik dacht dat hij gewoon even wilde zien hoe zo’n reservering er voor een klant uitziet, maar voor ik het wist had hij de reservering geannuleerd. ‘Op deze manier hoef ik geen commissie aan ze te betalen en jou kost het niks‘ verklaarde hij zijn nogal brutale actie. Maar goed, het was gebeurt en ik zou het altijd nog aan Booking.com kunnen rapporteren. Of ik dat zou doen liet ik afhangen van de rest van mijn verblijf.



De kamer was ruim, had een eigen badkamertje en er stond een tweepersoonsbed. De muren waren knalroze en er hing een heel klein tv’tje aan de muur. Ik plofte tevreden neer op het bed. Na een tijdje hoorde ik door de dunne muur dat er in de kamer naast me de liefde werd bedreven. De onsmakelijke gedachte kwam in me op dat dit hotel wellicht als werkplek voor de plaatselijke prostituees diende. Maar gelukkig bleek mijn angst ongegrond.



De volgende ochtend vroeg ik de jongedame, die bezig was een kamer schoon te maken, of het mogelijk was een fiets te huren. Ik had namelijk een A4’tje zien hangen met de tekst ‘bicycle for rent, 5 euros per day.’ en het leek me wel leuk om de stad per fiets te gaan verkennen. Ze antwoordde dat ze daarvoor Dimitri even moest bellen. Die was ergens anders, maar ze zouden op mijn deur kloppen wanneer de fiets gereed was.

Toen het me te lang begon te duren liep ik mijn kamer weer uit en vond Dimitri. Hij vertelde me dat hij de sleutels van de fietsen niet kon vinden. Na even aarzelen zij hij dat hij thuis nog wel een fiets had staan en dat ik die wel mocht gebruiken. Daar stemde ik mee in en een tijdje later reden we richting zijn huis. Hij bleek in een flat te wonen en uit een garagebox groef hij een prima uitziende mountainbike uit. Ik gaf hem vijf euro en een onderpand en kon eindelijk aan mijn fietstocht beginnen.

Over die fietstocht en mijn tijd in Novi Sad zal ik op een later moment nog een aparte blogpost wijden.

Toen ik die avond even naar de receptie liep om een blikje bier te kopen werd ik door een oudere medewerker van het hotel, die ik nog niet eerder had gezien, dringend verzocht de lichten in de kamer uit te doen. Ook toen ik hem vertelde dat ik alleen even naar de receptie liep en zo weer terug was bleef hij erbij dat ik toch even de lichten uit moest doen. Want elektriciteit kost geld. Ik snap dat je als budget hotel op de kleintjes moet letten, maar je kan ook overdrijven.

De volgende ochtend was het alweer tijd om uit te checken. Voor de belachelijk lage prijs van 11 euro per nacht was ik tevreden over de prijs/kwaliteitsverhouding. En omdat Dimitri veel moeite had gedaan om me toch te kunnen laten fietsen heb ik hem zijn brutale actie vergeven en niks aan Booking.com gerapporteerd.

You might also like

No Comments

Leave a Reply