Loading...

Het wonen in een caravan is me prima bevallen

In het voorjaar van 2019 was ik op zoek naar een baantje in het buitenland waarbij ik lekker veel buiten kon zijn. Via een wervingsbureau kwam ik terecht op een middelgrote camping in het Zwarte Woud. En daar heb ik bijna vijf maanden gewoond en gewerkt. En wonen, dat deed ik in een oude caravan. Zonder stromend water en met amper internetbereik. In deze blogpost vertel ik hoe ik dit heb ervaren.



Toen ik de caravan voor het eerst binnenliep was het alsof ik terugging in de tijd. Ik schat dat de inrichting op z’n minst uit de jaren tachtig stamt; een lichthouten interieur, vitrages en overgordijnen voor de ramen en bruine bankkussens met een bloemenpatroon. Niet helemaal mijn smaak, maar zo’n retro look heeft ook wel weer z’n charme.

Alle basisbehoeften waren aanwezig; er was een gaskachel om me warm te houden, een keukentje om in te koken, en een bed om in te slapen. Er was zelfs een ‘royale’ zithoek die omgebouwd kon worden tot logeerbed. Een eigen douche en toilet had ik niet, maar het sanitairgebouw bevond zich op een steenworp afstand. Wel had ik een eigen kraantje. Deze was aangesloten op een jerrycan met een elektrische waterpomp. En als kers op de taart had ik een tuintje waarin ik lekker buiten kon zitten en waar ik af toe werd bezocht door een nieuwsgierige eekhoorn.



Sommige vrienden verbaasden zich erover dat ik zo lang in zulke ‘primitieve’ omstandigheden in een caravan woonde, maar zelf zag ik het helemaal niet als primitief. Ja, ik moest om de dag mijn jerrycan met water vullen en om de zoveel tijd de gasfles van mijn kachel en fornuis vervangen. En ja, het was de eerste weken ‘s nachts soms ijskoud en in de zomer soms bloedheet.

Maar ik zag hier vooral de voordelen van in; Je leert pas echt zuinig met water omgaan wanneer je met een loodzware jerrycan moet sjouwen wanneer het op is. En je leeft pas echt met de seizoenen wanneer je merkt dat de nachten langzaam minder koud worden.

Wat wel echt vervelend was was het belabberde internet. Mijn caravan bevond zich net tussen twee ‘wifi-palen’ in en ook mobiel internet had er amper bereik. Om bijvoorbeeld een foto te versturen of een podcast te downloaden moest ik helemaal naar één van de wifi-punten toelopen, die ook nog eens om 22:00 uit werden gezet. Maar het voordeel daarvan was dan weer dat ik veel minder tijd verspilde op de sociale media en andere tijdverslindende sites en daardoor meer tijd had om bijvoorbeeld boeken te lezen.



Mijn caravan bevond zich in een straatje dat voornamelijk wordt bewoond door Duitse bejaarden met een vaste plek. Met mijn overburen Inge en Eberhard maakte ik geregeld een praatje in mijn gebroken Duits. Ze vertelde me onder meer dat ze al zestig jaar getrouwd zijn en al zo’n dertig jaar een vaste plek hebben op de camping. Ook konden ze in geur en kleur vertellen over de overstromingen waar de camping te maken mee had gehad.

Ik merkte dat de vaste bewoners van de camping altijd voor elkaar klaar staan en zelf deed ik daar bijna automatisch aan mee. Toen ik mijn hoogbejaarde overbuurman tijdens een hittegolf met een zware gieter heen en weer zag lopen om zijn weelderige bloementuin water te geven, nam ik deze van hem over. Als dank kwam hij me later een zak chips en een bakje pinda’s brengen.

Ik vind het nog steeds jammer dat ik door mijn beperkte beheersing van de Duitse taal geen diepgaande gesprekken heb kunnen voeren met mijn buren. Als geschiedenisfanaat had ik ze veel willen vragen. Maar wat erg mooi was om te zien was de intense tevredenheid bij deze mensen. Geen verre reizen, geen luxe vakanties, gewoon elk jaar naar dezelfde camping in eigen land.



Ook ik voelde dat gevoel van tevredenheid als ik ‘s avonds met een kop thee en een boek voor mijn caravan zat. Het wonen in een caravan is me enorm goed bevallen. Het knusse getik van de regen op het dak, de vogels en eekhoorntjes in de tuin, Het gemoedelijke gekibbel van mijn overburen, ik ben het allemaal gaan missen toen ik weer terugkeerde naar Groningen. Het wonen in een caravan is me goed bevallen.





























You might also like

No Comments

Leave a Reply